Dalmatyńczyk FCI153

Naklejki Magnetyczne to forma naklejek zawierająca magnes. Średnica naklejki 10cm.

• Można je łatwo przyczepić do podłoży metalowych.
• Magnes na samochód, magnes na lodówkę, motocykl, tablice, itp.
• Testowane na samochodach do prędkości 150km/h.
• Naklejki są odporne na warunki atmosferyczne, promienie UV, wodę, zróżnicowane temperatury.

Naklejki Samoprzylepne to forma naklejek z mocnym klejem. Średnica naklejki 10cm.

• Odporne na warunki atmosferyczne, promienie UV, wodę oraz zadrapania.
• Naklejki na różne podłoża typu meble, lustra, okna, drzwi, szyby samochodowe, karoserie pojazdów itp.
• Naklejki samoprzylepne są łatwe w aplikacji.
• Wystarczy "odciągnąć" spodni podkład i przykleić naklejkę na wybrany przez siebie element.

Naklejki samoprzylepne oraz magnetyczne z wizerunkiem psa to doskonałe rozwiązanie dla miłośników czworonogów, którzy chcą wyrazić swoją pasję i ozdobić swoje przedmioty codziennego użytku. Dostępne dla różnych ras oraz w różnych wersjach dla "psich mam" i"psich tatusiów". Naklejki umożliwiają dekoracje samochodu, motocykla, laptopa czy lodówki. Łatwe w aplikacji i trwałe. Wybierz swój ulubiony wzór i ciesz się z przyjemności patrzenia na niego każdego dnia!

Kilka słów o rasie Dalmatyńczyk.

Pies myśliwski, do towarzystwa i rodzinny. Daje się układać do rozmaitych celów. Pochodzenie Chorwacja. Pochodzenie dalmatyńczyka prześledzić można dzięki malowidłom i ilustracjom w kronikach kościelnych z wieków od XVI do XVIII. Pies taki przedstawiony jest na malowidle ołtarzowym Madonna z Jezusem i aniołami z kościoła Gospa od andjela w mieście Veli Losinj, na wyspie Losinj w Chorwacji, datowanym na lata 1600 – 1630, a także na fresku w Zaostrogu, w Dalmacji. Można przypuszczać, że rasa pochodzi ze wschodnich rejonów Morza Śródziemnego, przede wszystkim z prowincji o historycznej nazwie Dalmacja. Pierwszy opis dalmatyńczyka pochodzi z diecezji Djakovo w Chorwacji, z kroniki biskupa Petara Bakica z roku 1719, i z kroniki Andreasa Keczkemety z roku 1737. Nazwa podana jest w wersji łacińskiej Canis Dalmaticus, a wzrost określony na 4-5 “Spithami” (dawna miara długości, około 15 cm – przyp. tłum.). W 1771 Thomas Pennant opisał rasę w księdze Synopsis of Quadrupeds pod dzisiejszą nazwą, przypisał jej pochodzenie z Dalmacji, a jej temperament określił jako bardzo niezależny. Thomas Bewick w 1790 roku nazywa te psy “dalmatyńskimi albo karecianymi”. Pierwszy, jeszcze nieoficjalny wzorzec dalmatyńczyka napisał Brytyjczyk, Vero Shaw, w roku 1882. Po powstaniu Klubu Dalmatyńczyka w Anglii (1890) wzorzec ten, o niewielkich poprawkach, przyjęty został jako oficjalny. FCI opublikowała wzorzec rasy 7 kwietnia 1955 pod nazwą „dalmatyński pies myśliwski”.

Wzorzec rasy opracowany przez Międzynarodową Organizację Kynologiczną (FCI): Dalmatyńczyk_153.pdf